تصاويري كه در زيل اين مرقومه ملاحظه مي كنيد كساني هستند كه در عين رفاه و نعمت زندگي ولي متاسفانه باعث سلب اسايش و امنيت مردم بوده و باز هم نمي توانندخود را در يك مسير مستقيم كه مطلوب جامعه است كنترل نمايند. گويند گاهي اوقات نياز موجب مي شود كه انسان دست به كارهاي خلاف بزند.اين مطلب رد نمي شود ام بعضي اوقات رفاه بيش از حد نيز ميتواند در همين راستا بلكه در سطح شديد تري صورت پذيرد.وقتي انسان اين ادمها و امثال انها را با فرزندان و جوانان مناطق محروم تر مقايسه ميكند (البته شايد قابل مقايسه هم نباشد)به اين واقعيت مي رسد كه ميان ماه من تا ماه گردون تفاوت از زمين تا اسمان است.وقتي جوانان ما با اندك بضاعتي كه در خانواده هاي خود كه همانا حاصل درد و رنجي است بر تمام وجود والدين ،گاها به در جات قابل قبول و مطلوب مي رسند.بايد دست انها را بوسيد و از صد بار خدا را بر اين نعمت شكر گذاشت. انشائ الله خداوند همه ما را به راست هدايت فرمايد..

با تشكر حلوان بلوگ